Bu en basit ifadeyle bir cep telefonu arayüzü olabilir. Programcılar etkileşimli tasarım alanında bilgiye sahip olmadığından böyle bir bölüme ihtiyaç duyulmuştur.

Teknolojinin insan hayatında artık çok büyük bir yer kaplamakta ve bu insanların teknoloji aygıtlarıyla olan iletişimde kolaylaştırıcı tasarımların yapılmasına ihtiyaç duyulmasına neden olmaktadır.

Yanlış bir tasarım probleminin aslında, insanların zamanın çoğunu bu teknoloji aygıtlarıyla geçirdiğini düşünürsek bu büyük bir zaman kaybına neden olduğunu hemen anlarız. Bu anlamda etkileşimli (interaktif) tasarımların günümüzde ne kadar önemli olduğunu hemen anlamamamıza neden olur.

Fakat Türkiyede bölümün amacı iyi kavrananaması nedeniyle bölüm her üniversite bünyesinde farklı karakterler göstermektedir. Örneğin: Yıldız Teknik Üniversitesinde teknolojik tasarıma ağırlık gösteren bölüm. Beykent Üniversitesinde iletişim ağırlıklı olabilmektedir. Bu farklılıklar bu bölümün, daha çok yeni olması ve oturmuş bir yapıya daha sahip olmamasındandır.

Okul eğitimi ile yakından ilgili olan Comenius Programı, Lizbon hedeflerine ulaşabilmek için öğrenciler ve eğitim personeli arasında Avrupa kültür ve dil çeşitliliği ile değerleri hakkında bilgi ve anlayış oluşturmayı, işbirliğini güçlendirmeyi, aktif bir Avrupa vatandaşı olma yolunda öğrencilerin kişisel gelişimleri için gerekli olan temel becerileri ve yeterlilikleri edinmelerini ve amaçlamaktadır.

Hayatboyu Öğrenme Programı’na  AB üyesi 27 ülke ile, İzlanda, Norveç, Lihtenştayn ve Türkiye katılabilmektedir. Makedonya ve Hırvatistan da bazı alt programlarda yer almaya başlamıştır.

Comenius Programı, okul eğitimindeki kaliteyi artırmak ve Avrupa boyutunu güçlendirmek amacıyla:

• Okullar ve öğretmen yetiştiren kurumlar arasında uluslararası işbirliği ve değişimi teşvik eder,
• Pedagojik metodlar ve materyaller geliştirmeyi teşvik eder,
• Okulların idaresine yönelik güzel çalışmaların ve yeniliklerin uluslararası boyutta yaygınlaştırılmasını destekler,
• Eğitimde dışlanma ve okulda başarısızlıkla mücadelede, özel eğitime ihtiyaç duyan öğrencilerin entegrasronu ve eğitimin bütün sektörlerinde fırsat eşitliğini teşvik eden yöntemler geliştirir ve bunları yaygınlaştırır,
• Okul eğitiminde ve okul eğitiminde görev yapan personelin eğitiminde Bilgi ve İletişim Teknolojilerinin (BIT) kullanımını teşvik eder.

Ayrıca Comenius Programı:

• Yabancı dil olarak Avrupa dillerinin öğretiminde kaliteyi artırmak,
• Dil öğretmenlerinin pedagojik yeteneklerini geliştirmek,
• Az kullanılan ve öğretilen dillerin öğretmenlerinin dil yeteneklerini geliştirmek,
• Öğretilen yabancı dil çeşitliliğini artırmak,
• Bütün öğretmen ve öğrencilerin konuşabildikleri yabancı dil sayısını artırmak ve konuşma düzeylerini yükseltmek,

yönünde yapılan etkinlikler yardımıyla Avrupa’da okul eğitiminde dil öğreniminin gelişmesine katkıda bulunur.

Bunların yanı sıra Comenius Programı:

• Değişik kültürlere yönelik farkındalığın geliştirilmesini teşvik etmek,
• Okul eğitimi sektöründe kültürler arası eğitim girişimlerini geliştirmek,
• Kültürler arası eğitim alanında öğretmenlerin yeteneklerini geliştirmek,
• Irkçılık ve yabancı korkusu/düşmanlığıyla mücadeleyi desteklemek;

için tasarlanmış uluslararası etkinlikler yardımıyla Avrupa’daki okul eğitiminde kültürler arası farklılıkların bilincine varılmasını teşvik eder.

Kaynak: Ulusal Ajans

Bologna Süreci, 2010 yılına kadar Avrupa Yükseköğretim Alanı yaratmayı hedefleyen bir reform sürecidir. Pek çok uluslararası kuruluşun işbirliği ile 46 üye ülke (Karabağ ın bağımsızlığını ilan etmesiyle üye ülke sayısı 45 ten 46 ya yükselmiştir) tarafından oluşturulan ve sürdürülen, alışılmışın dışında bir süreçtir. Sürece üyelik hükümetler/devletler arası herhangi bir anlaşmaya dayanmamaktadır. Bologna Süreci kapsamında yayımlanan bildirilerin yasal bir bağlayıcılığı bulunmamaktadır. Süreç tamamen her ülkenin özgür iradeleri ile katıldıkları bir oluşumdur ve ülkeler Bologna Süreci’nin öngördüğü hedefleri kabul edip etmeme hakkına sahiptirler.

Bologna Sürecinin oluşturmayı hedeflediği Avrupa Yükseköğretim Alanı içerisinde yer alan ülke vatandaşları, yükseköğrenim görmek ya da çalışmak amaçları ile Avrupa’da kolayca dolaşabileceklerdir. Avrupa, gerek yükseköğretim ve gerekse iş imkanları açısından dünyanın diğer bölgelerinden kişiler tarafından tercih edilir hale getirilecektir.

Avrupa Yükseköğretim Alanında en gerçekleşmesi arzulanmayan şey, üye ülkelerin eğitim sistemlerinin tek tip yükseköğretim sistemi haline getirilmesidir. Avrupa Yükseköğretim Alanı’nda asıl hedeflenen, çeşitlilik ile birlik arasında bir denge kurulmasıdır. Amaç, yükseköğretim sistemlerinin kendilerine özgü farklılıkları korunarak birbirleriyle karşılaştırılabilir olması ve uyumlu hale getirilmesinden ibarettir. Bu şekilde, bir ülkeden yada yükseköğretim sisteminden bir diğerine geçişin kolaylaşması ve böylece öğrenciler ve öğretim görevlilerin hareketliliği ve istihdamının artırılması planlanmaktadır.

Bologna Süreci Nasıl Başladı?

Bologna Süreci’nin temelleri 1998 yılında Fransa, İtalya, Almanya ve İngiltere Eğitim Bakanlarının Sorbonne’da gerçekleştirdikleri toplantı sonunda yayımlanan Sorbonne Bildirisi ile atılmıştır. Avrupa’da ortak bir yükseköğretim alanı yaratma fikri ilk kez bu bildiri ile ortaya çıkmıştır. Ancak, Bologna Süreci resmi olarak 1999 yılında Bologna Bildirisi’nin 29 Avrupa ülkesinin yükseköğretimden sorumlu Bakanları tarafından imzalanması ve yayımlanması ile başlamıştır. Bologna Süreci’nin temel hedeflerinden altısı bu bildiri ile ilan edilmiştir. Bu hedefler:

1. Kolay anlaşılır ve birbirleriyle karşılaştırılabilir yükseköğretim diploma ve/veya dereceleri oluşturmak (bu amaç doğrultusunda Diploma Eki uygulamasının geliştirilmesi),

2. Yükseköğretimde Lisans ve Yüksek Lisans olmak üzere iki aşamalı derece sistemine geçmek,

3. Avrupa Kredi Transfer Sistemini (European Credit Transfer System, ECTS) uygulamak,

4. Öğrencilerin ve öğretim görevlilerinin hareketliliğini sağlamak ve yaygınlaştırmak,

5. Yükseköğretimde kalite güvencesi sistemleri ağını oluşturmak ve yaygınlaştırmak,

6. Yükseköğretimde Avrupa boyutunu geliştirmek.

1999 sonra neler oldu?

Bologna Bildirisi’nin yayımlanmasından iki yıl sonra, ülkemizi de içeren üç yeni ülkenin (Türkiye, Hırvatistan ve Kıbrıs Rum Kesimi) katılımı ile, 32 Avrupa ülkesinin yükseköğretimden sorumlu Bakanları, 19 Mayıs 2001’de Prag’da, Bologna Süreci’ni izlemek ve gelecek yıllar için öncelikler belirlemek üzere toplanmıştır.

Prag’da Bologna Süreci’ne 3 hedef daha eklenmiştir:

7. Yaşam boyu öğrenimin teşvik edilmesi,

8. Öğrencilerin ve yükseköğretim kurumlarının sürece aktif katılımının sağlanması,

9. Avrupa Yükseköğretim Alanı’nın cazip hale getirilmesi.

2003’te Berlin’de toplanan 33 Avrupa ülkesinin Yükseköğretim Bakanları, Bologna Süreci’ne, “Avrupa Araştırma Alanı (European Research Area, ERA) ile Avrupa Yükseköğretim Alanı (European Higher Education Area, EHEA) arasında bir sinerji kurmak ve Doktora çalışmaları” konulu, 10’uncu hedef eklemişler; ayrıca, üye ülkelerde sürece hız kazandırmak ve durum tespiti yapmak amacıyla, 2005 Bergen Konferansı’ndan önce gerçekleştirilmek üzere, aşağıda belirtilen 3 öncelik alanını belirlemişlerdir:

• Yükseköğretimde (Lisans ve Yüksek Lisans olmak üzere) iki aşamalı derece yapısı,

• Yükseköğretim diploma ve/veya dereceleri ve öğrenim sürelerinin tanınması,

• Kalite güvencesi.

Berlin’deki Konferansta Bologna Süreci’ne 7 ülke (Arnavutluk, Bosna-Hersek, Vatikan Cumhuriyeti, Rusya Federasyonu, Sırbistan-Karadağ, Makedonya ve Andora) daha katılmış ve toplam ülke sayısı 40’a erişmiştir.

19-20 Mayıs 2005 tarihlerinde Norveç’in Bergen şehrinde dördüncüsü gerçekleşen Avrupa Eğitim Bakanları Konferansı’nda 5 yeni ülkenin üyeliğe kabulü ile üye ülke sayısı 45’e çıkmıştır. Bu toplantıda, 2005-2007 yılları arasında gerçekleştirilmesi hedeflenen 4 öncelik alanı belirlenmiştir. Bu öncelik alanları:

1. Avrupa Yükseköğretim Alanı ile Avrupa Araştırma Alanı arasında bir sinerji yaratmak,

2. Bologna Sürecinin Sosyal Boyutunu güçlendirmek,

3. Öğrenci ve Öğretim Görevlilerinin Hareketliliği,

4. Avrupa Yükseköğretim Alanının cazip hale getirilmesi ve Avrupa dışındaki ülkelerle işbirliğinin sağlanması ve güçlendirilmesi.

Toplantıda, ayrıca 2007 yılına kadar gerçekleştirilmesi beklenen ve aşağıda belirtilen 4 ana konu hakkında üye ülkelerdeki uygulamaları ve gelişmeleri tespit etmek üzere, bir değerlendirme raporu (Stocktaking Report) hazırlanmasına karar verilmiştir:

1. Avrupa Kalite Güvencesi Birliği (European Association of Quality Assurance, ENQA) tarafından geliştirilen ve Avrupa Yükseköğretim Alanında yer alan yükseköğretim kurumlarına yönelik “Kalite Güvencesi Standartları ve Uygulama Prensipleri”nin üye ülkelerdeki uygulamaları,

2. Ulusal Yeterlikler Çerçeveleri uygulamaları,

3. Doktora programları da dahil olmak üzere ortak yükseköğretim programları,

4. Yükseköğretimde esnek öğrenim yolları yaratmak.

Kaynak: YÖK

Öğrenciler okudukları alan ile ilgili staj yapmak zorundadırlar. Bir başka alanda kesinlikle staj yapma imkanları yoktur. Önemli olan mesleğini uygulayarak öğrenmesidir. Bu da ancak kendi alanı ile ilgili bir iş yerinde staj yapmaktan geçer.

Meslek lisesi öğrencileri için staj yapmak son derece faydalı bir öğretimdir. Öğrenciler daha lisedeyken iş koşullarını görmekte, iş hayatına hazırlanmakta ve en önemlisi öğrendikleri bilgileri iş ortamında uygulayarak becerilerini daha fazla geliştirmektedirler ve böylece üniversite hayatlarında kendine artı katmaktadırlar. Staja giden öğrenciler iş hayatına diğer yaşıtlarındaki arkadaşlarından bir adım önde başlamaktadırlar. Meslek bölümü öğrencileri hem okula giderek eğitimine devam etmektedir hem de çalışarak kendilerine maddi bir destek sağlamaktadırlar.

Öğrencilerin yaptıkları beceri eğitimden aldığı notlar karne ve diploma notlarını da etkilemektedirler. Öğrenciler çalışmalarından dolayı devamlı beceri eğitiminden tüksek notlar almakta ve bu da not ortalamalarını yükseltmektedir.

Meslek bölümü öğrencileri gördükleri eğitimleri mutlaka uygulamak zorudadırlar. Çünkü bu eğitimler uygulamaya dayandığı için uygulanmadan öğrenilmesi mümkün olmamaktadır. Mesela yiyecek içicek hizmetleri alanında okuyan bir öğrenci derslerde ne kadar eğitim alsa da uygulamalı olarak yemek ve benzeri uygulamaları yapmadan mesleğini iyi bir şekilde öğrenemez. Bu öğrenci ne kadar çok uygulama yaparsa mesleğinde okadar çok başarılı olur.

Bu nedenlerle staj yapmanın yani beceri eğitimini önemi son derece önemlidir ve mutlaka uygulanması gereklidir. Avrupa’da bu işlemler daha ortaokulda hatta ilkokulda başlamakta, öğrencilerin becerileri doğrultusunda alan eğitimine yön verilmektedir. Bizdeki Öss telaşesi ise öğrencilere hiç bir şekilde artı katmamaktadır. Sadece herhangi bir lisan programına yerleştirilmesine imkan sağlamaktadır. Böylece öğrencilerin çoğu açıkta kalmamak için bölüm tercihi yapmaktadırlar. Bunun sonucunda ise öğrenciler istemedikleri bölümü okuyarak profesyonel hayatlarına başlamakta dırlar.

Pc’de çalışmayıp Mac’de çalışan program artık kalmadı. Seçim elbetteki kullanıcı tercihlerine kalıyor. İstedikten sonra her programın, her işletim sistemi için dengi bulunabiliyor. Dizüstü istemiyorsanız, Pc alın bence. Mac’e vereceğiniz parayla çok daha iyi masaüstü bilgisayarlar kurabilirsiniz. Dizüstü bilgisayarın bütün varolma sebebi taşınabilirlik (mobilite) çünkü. 5 saatlik render almak için, mobil olması gereken bir bilgisayarı nadasa bırakmak çok saçma. Bu saatten sonra Pc tabanlı Mac tabanlı program tartışması da bir o kadar yersiz. Şu an alacağınız yeni bir Mac üzerinde Mac Os ve Windows kullanabiliyorsunuz. Mac Os kısmının problemsiz olması (Vista ve Windows’a göre işletim sistemi bazında) her türlü iş için kullanılabilir. Windows kısmında da Max kullanabilirsiniz. Bunun yanında birçok dizüstünde olmayan bir pil ömrüne Macbook ile ulaşabilirsiniz. Evet biraz daha pahalı olabilir emsali dizüstülere göre ama Photoshop kullanırken devasa boyutlarda yüksek kalitelerde Windows üzerinde çalışmayı düşünemeyeceğiniz dpi larda çalışma imkanınız olabilir. Ama Intel işlemcili Mac’ler üzerinde Windows kullanılabilmesi ile bu tereddüt durumu iyice ikinci plana atılmış durumda. Fakat benden bir uyarı, eğer ki Mac Os kısmını kullanamam, ben sadece Windows kullanacağım diyecekseniz, almayın! Çünkü bu paraya daha iyi donanımlar denk getirilebilir özellikle kampanyalarda. Ama kullanamamak konusunda da endişeniz olmasın bunu da belirtmem gerekiyor, çünkü Mac Os’nin XP ye nazaran çok daha basit bir işletim sistemi olduğu tartışılmaz.

Eylül ayında AB ülkeleri üniversitelerine ders vermeye gidecek olan öğretim elemanları, Türkiye’deki medya ve iletişim alanı faaliyetleri ve deneyimlerini yurtdışındaki öğrencilerle paylaşacaklar. Yard. Doç. Dr. Ferah Onat, Belçika Artevelde Hogeschool’da, Yard. Doç. Dr. Özlem Aşman Alikılıç ve Öğretim Görevlisi Ürün Yıldıran Önk Hollanda Stenden Universitesinde İzmir’i ve Yaşar Üniversitesi’ni temsil edecekler.

Genç öğretim üyeleri kültürel entegrasyon açısından üniversitelerde kuracakları bağlantılarla AB-Türkiye arasındaki akademik işbirliklerini geliştirmeye katkıda bulunacaklarını, Türkiye’yi farklı perspektiflerden tanıtma olanağı bulacaklarını söylediler. Onat, “Sosyal Medyadaki Halkla İlişkiler Uygulamaları”, Alikılıç, “Web 2.0 ve Pazarlama İletişiminin Yeni Boyutları” ve Önk, “Televizyon Program Formatlarındaki Değişiklikler ve Trendler” konularında üniversitelerde ders verecekler.

İletişim tasarımcısı bilgisayara ve bilgisayar programlarına hakim olmalıdır. Örneğin ben bilgisayarla ortaokul’un başlarında tanıştım. O zamanlar bilgisayarı sadece oyun aleti olarak algılasamda sonradan böyle olmadığını anladım. Lise hayatımın başlamasıyla Adobe’ün sayısız program yelpazesinden yararlanmaya başladım. O zamanlar Photoshop daha rövanştaydı. Fotoğraflar üzerinde çalışmayı çok severdim. (Halende seviyorum) Ama üniversite hayatına başladıktan sonra çoğu öğrencinin bırakın bilgisayar programlarını, bilgisayar kullanmaktan bile hoşlanmadıklarına tanık oldum. Bilgisayarı sadece malum bir kaç şey dışında kullanan pek yoktu. Sorum şu; cidden bilgisayar kullanmaktan hoşlanmayan, ekran karşısında sıkılan bir öğrenci nasıl iletişim tasarımcısı olacak? Çoğu tasarımcının hayatının bir bölümünde bilgisayar yer almaktadır. Bunu işimizin bir parçası olarak görmekte yarar var. Bilgisayar sadece işimizi halletmemizde değil, kendimizi geliştirmemizde bizim çok büyük yardımcımız.

Bir zamanlar programların hepsini nasıl öğrenicem telaşesi vardı. Sağolsun internet sayesinde hemen hemen bütün programların videolu anlatımlarını buldum ve kısa zamanda hepsini öğrendim. Ancak programları öğrenmek yaklaşık 4-5 senemizi alıyor. Çünkü bir programı ehliyle kullanmak için biraz zaman harcamanız gerekiyor. Bilgisayar programlarıda dil gibidir. Zamanla kurcalamazsanız unutursunuz. Söz konusu 6-7 program olunca iş biraz zorlaşıyor tabi. Bu yüzden meslekte uzmanlık alanı seçmek biraz akıllıca olabiliyor. Bütün programları öğrenmek güzel bir şey ama bir yada iki programı çok iyi kullanmak alanınızda uzman olmak için mantıklı. Örneğin üçüncü sınıfta video ağırlıklı dersler işin içine giriyor. İşler biraz Photoshop, Illusrator, Flash, Dreamweaver’dan kopup Premier ağırlıklı gidiyor. Aynı zamanda ikinci dönem Aftereffects’de devreye giriyor. Bazı arkadaşlar uzmanlık alanlarını multimedya’ya kaydırmak istediler. Çünkü bu iki program bile bir insan hayatını dolduracak kadar yeniliğe ve gelişime açık iki video editörü.

Sözün kısası; bütün bu bahsedilenlerden ziyade kendinize sormanız gereken asıl soru teknoloji ile ne kadar alakalıyım? Yaratmayı ve bilgisayar kullanmayı seviyormuyum yada istiyormuyum? Bu işe cidden kendinizi vermezseniz emin olun her işte olduğu gibi sıkılırsınız aynı zamanda yanlış bir meslek seçtiğiniz içinde üzülürsünüz.

İletişim Tasarım, Inholland Üniversitesi

Bilgi Belge Yönetimi, Roskilde University

Çerçeve Programlarının bütçesi, üye ülkelerin katma değer vergisi yoluyla yaptıkları katkıların yanı sıra, ortaklık anlaşması imzalamış ülkelerin GSYİH’ları oranında ödedikleri katılım paylarından oluşmaktadır.Avrupa çapında araştırmaların desteklenmesinin başlıca aracı olan Çerçeve Programlar, Birliğin araştırma geliştirme temelinin güçlendirilmesi ve üye ülkeler arasında bilimsel ve teknolojik işbirliğinin geliştirilmesine katkıda bulunmakla birlikte, ilk beş çerçeve programı kapsamında yürütülen projeler Avrupa düzeyinde faaliyetlerin bütünleşmesine yeterince katkıda bulunamamıştır.

Amerika Birleşik Devletleri ve Japonya’nın bilim ve teknoloji alanında katettiği yolun oldukça gerisinde kalan AB, Birliğin araştırma politikasını gözden geçirerek, bilimsel mükemmeliyet ve rekabet edebilirliği sağlamak amacıyla, araştırmaya dahil olan ilgili tarafların tümünün katılımıyla bir “Avrupa Araştırma Alanı (ERA)” yaratılmasını hedeflemiştir. 2002-2006 yıllarında yürürlükte olacak Altıncı Çerçeve Programı’nın temel hedefi de, Avrupa’yı 2010 yılında dünyanın en dinamik ve rekabet gücü en yüksek bilgi ekonomisi haline getirmeyi amaçlayan ERA’nın gerçekleştirilmesine katkıda bulunmaktır.

EURATOM programı hariç 16.3 milyar Euro’luk bütçeye sahip olan ve Kasım 2002’de Brüksel’de yapılan açılış konferansıyla resmen başlayan Altıncı Çerçeve Programı’nın ilk proje teklif çağrıları Aralık 2002’de yapılmıştır. Program kapsamında araştırmacıların hareketliliği de dahil olmak üzere pek çok alanda destek verilecek; ayrıca aşağıda belirtilen 7 temel öncelikli alanda araştırmalar desteklenecektir. Bu öncelikli alanlara ayrılan toplam bütçe 12 milyar Euro’dur.

· Yaşam bilimleri, genom bilim ve sağlık için biyoteknoloji
· Bilgi toplumu teknolojileri
· Nanoteknoloji ve nanobilimler, bilgi tabanlı çok fonksiyonlu malzemeler, yeni üretim süreçleri ve araçları
· Havacılık ve uzay
· Gıda kalitesi ve güvenilirliği
· Sürdürülebilir kalkınma
· Bilgiye dayalı toplumda yurttaşlık ve yönetişimdir.

Önceki çerçeve programlardan farklı olarak tasarlanan Altıncı Çerçeve Programı’nda, iki yeni uygulama aracına yer verilmiştir. Bunlar, Ar-Ge yönetiminin etkinleştirilmesi ve kaynakların verimli kullanılması amacıyla tasarlanmış, açıkça belirlenmiş hedeflere uygun olarak yürütülecek “Bütünleşik Projeler” ve insan gücü ve fiziksel altyapının verimli değerlendirilmesi amacıyla üniversiteler, araştırma merkezleri veya sanayide mevcut araştırma kapasitesinin bütünleştirildiği ve işbirliklerinin geliştirildiği “Mükemmeliyet Ağları”dır. Her iki uygulama aracı kapsamında gerçekleştirilecek projeler gerek ortak sayısı, gerekse bütçe açısından büyük, bu sebeple de yönetilmesi güç projelerdir. Bunlara ek olarak Özel Hedefli Araştırma Projeleri (STREP), Eşgüdüm Eylemleri (CA) ve Özel Destek Eylemleri (SSA) olarak adlandırılan daha küçük bütçeli ve daha az ortaklı projeler de yürütülebilmektedir.

PROJE HAZIRLAMA SüRECİ

Üniversiteler, araştırma merkezleri, sanayi ve KOBİ’ler başta olmak üzere her tüzel ve/veya gerçek kişinin katılabildiği programa proje sunumu, Komisyon tarafından yayınlanan “proje teklif çağrıları” kapsamında yapılmaktadır. Çağrılar AB Resmi Gazetesi’nde yayınlanmakta ve her çağrıya ait çalışma programları ve başvuru dokümanlarına internet üzerinden erişilebilmektedir (http://www/cordis.lu/fp6/calls.htm). Çağrı metinlerinde ve çalışma programlarında, hangi dönemde ve hangi spesifik konularda proje sunulabileceği gibi konular başta olmak üzere, başvurulara yönelik her türlü bilgiye yer verilmektedir.

Projelerin en az 2’si üye ve/veya asosye ülke olmak üzere, en az 3 ortaktan oluşması gerekmektedir. Bununla birlikte, yeni uygulama araçları kapsamında yürütülecek projelerin büyük çaplı projeler olması nedeniyle, ortak sayısının 8-9 olması önerilmektedir.

Proje başvurularının doğrudan Avrupa Komisyonu’na yapıldığı programda, başvuruların yapılacağı açık adresler ilgili proje teklif çağrısında belirtilmektedir. Projelerin Komisyon’a sunumu, “Elektronik Teklif Sunum Sistemi (EPSS)” aracılığıyla da yapılabilmektedir. Bağımsız uzmanlarca yapılan proje değerlendirmeleri sonucunda Komisyon, kabul edilen proje sahipleriyle kontrat görüşmeleri yapmaktadır. Bu görüşmelerin de başarılı geçmesi halinde katılımcılar ve Komisyon arasında yapılan kontrat ile proje desteklenmeye hak kazanmaktadır.

Avrupa Kredi Transfer Sistemi (AKTS) Kredisi, öğrencinin bir dersi başarıyla tamamlayabilmesi için yapması gereken çalışmaların tümünü (teorik ders, uygulama, seminer, bireysel çalışma, sınavlar, ödevler, v.b) ifade eden bir birimdir. ECTS’de bir akademik yıllık (iki dönem) eğitime 60 kredi, bir dönemlik (yarıyıl veya sömestre) eğitime ise 30 kredi verilir.